Doğduğumdan beri hiç bu kadar sevildiğimi ve sevgiyi hissetmedim ben.

Boşanmış bir anne-babanın çocuğu olarak içimdeki tek açlık sevgiye, hatta tek gözü doymazlık da.

Sevmeden yapamıyorum, sevilmediğim yerde duramıyorum.

Bu yüzden dünyanın öbür ucunda bir anlık kararla yaşamaya başladım.

Sevgiye aç bir kişi olunca kim seviyorum dese inanıyorsunuz.

Yoshi'den sonra gerçek sevginin anlamını öğrendim ben.

Bundan sonra sevgi üzerine fikrim değişmez sanıyordum.

Ama siz, yol arkadaşlarım fikrimi değiştirdiniz.

 Mutluluğumla mutlu olan insanlar iyi ki varsınız!

Sayenizde birkaç gündür 'sevgi' elle tutulur, gözle görülür bir şey oldu benim için.

Yazdığınız yorumlar, mailler, mesajlar, twitler hepsi o kadar kıymetli ki!

Ya yine söylüyorum.

Bu bloğu açmak hayatımda verdiğim en doğru kararlardan biri kesinlikle!

Yoksa böyle bir sevgiden mahrum kalacaktım.

Ben bir sevgi açı olarak sık sık, bol bol, sosyal medyada sizi seviyorum denmesinden hoşlanmıyorum ama arkasında dura dura, kocaman söylüyorum.

Dualarınızı esirgemeyin bizden!

not: Fotoğraf az önceden. Çok güzel bir gökyüzü vardı!